Postawny mężczyzna w wieku 30-40 lat, charakteryzujący się stanowczością i bezwzględnością w ściąganiu należności od dłużników. Tak, przez większość Polaków, postrzegany jest windykator. Jaki jest naprawdę?
Windykatorami najczęściej są osoby wykształcone w dziedzinach prawa lub ekonomii. Posiadają wiedzę na temat negocjacji oraz psychologii, dzięki czemu są w stanie prowadzić skuteczne rozmowy. Warto dodać, że windykatorzy działają z pozytywnym nastawieniem zarówno do wierzyciela, ale także do dłużnika. Biorą pod uwagę jego sytuację, dlatego wykazują się otwartą postawą. Proponują mu ustalenie planu spłaty zadłużenia bądź własną pomoc w przypadku odzyskania jego należności.
Coraz częściej na tym stanowisku pracują kobiety. Dzięki naturalnej empatii wykazują wysoki poziom zrozumienia wobec problemów.
Pracownicy firmy windykacyjnej, pomimo prowadzenia typowych i polubownych czynności, bardzo często spotykają się obelgami, oskarżeniami czy pogróżkami. Takie zachowanie ze strony dłużników to najczęściej przejaw złych intencji oraz tego, że z pełną świadomością nie spłacają swoich zobowiązań.
Niektóre firmy od kilku lat starają się ocieplić wizerunek windykatora, organizując akcje społeczne, na których nawołują do spłaty długów lub negocjowania z ich pracownikami formy czy terminu oddania należności. Opracowano również Zasady Dobrych Praktyk Windykacyjnych, które m.in. zabraniają stosowania siły lub gróźb czy rekwirowania przedmiotów.
9 stycznia 2014
8 stycznia 2014
Sposoby zabezpieczenia roszczeń pieniężnych
Aby zabezpieczyć transakcję należy użyć metod prawnych, które będą skutecznie ograniczać ryzyko, przy stosunkowo niskich kosztach. Istnieje kilka podstawowych sposobów na ochronę wierzytelności.
Hipoteka – ustanowienie rzeczowego prawa na nieruchomości, która jest w posiadaniu dłużnika lub wskazanej przez niego osoby trzeciej, na rzecz wierzyciela w postaci aktu notarialnego. Taki akt wpisany jest do księgi wieczystej.
Przewłaszczenie na zabezpieczenie – umowa o przeniesienie na wierzyciela określonej własności dłużnika (np. motoru) z zastrzeżeniem, że w przypadku terminowego spłacenia długu, przeniesienie traci moc, a dłużnik z powrotem staje się właścicielem.
Prawo zastawu – zastaw może być ustanowiony na rzeczach ruchomych i prawach. Umożliwia ono wierzycielowi żądanie zaspokojenia wierzytelności z rzeczy obciążonej, bez względu na to, czyją własnością jest ona w danym momencie. Ponadto wierzyciel, którego wierzytelność została zastawiona, może żądać jej zaspokojenia przed wierzycielami osobistymi dłużnika.
Poręczenie – dzięki umowie poręczenia wierzyciel zyskuje osobę, która spłaci dług na wypadek, gdyby nie uczynił tego dłużnik. Poręczyciel odpowiada w takim przypadku całym majątkiem: teraźniejszym oraz przyszłym.
Weksel – wyraża bezwarunkowe zobowiązanie wystawcy lub osoby przez niego wyznaczonej do zapłacenia określonej sumy podmiotowi wskazanemu w dokumencie (w konkretnym miejscu i terminie).
Hipoteka – ustanowienie rzeczowego prawa na nieruchomości, która jest w posiadaniu dłużnika lub wskazanej przez niego osoby trzeciej, na rzecz wierzyciela w postaci aktu notarialnego. Taki akt wpisany jest do księgi wieczystej.
Przewłaszczenie na zabezpieczenie – umowa o przeniesienie na wierzyciela określonej własności dłużnika (np. motoru) z zastrzeżeniem, że w przypadku terminowego spłacenia długu, przeniesienie traci moc, a dłużnik z powrotem staje się właścicielem.
Prawo zastawu – zastaw może być ustanowiony na rzeczach ruchomych i prawach. Umożliwia ono wierzycielowi żądanie zaspokojenia wierzytelności z rzeczy obciążonej, bez względu na to, czyją własnością jest ona w danym momencie. Ponadto wierzyciel, którego wierzytelność została zastawiona, może żądać jej zaspokojenia przed wierzycielami osobistymi dłużnika.
Poręczenie – dzięki umowie poręczenia wierzyciel zyskuje osobę, która spłaci dług na wypadek, gdyby nie uczynił tego dłużnik. Poręczyciel odpowiada w takim przypadku całym majątkiem: teraźniejszym oraz przyszłym.
Weksel – wyraża bezwarunkowe zobowiązanie wystawcy lub osoby przez niego wyznaczonej do zapłacenia określonej sumy podmiotowi wskazanemu w dokumencie (w konkretnym miejscu i terminie).
3 stycznia 2014
Monitoring należności
Jednym ze sposobów windykacji jest monitoring należności. Stosują go przedsiębiorstwa, które ze względu na swoją działalność mają problemy z regulowaniem należności przez swoich klientów. Już nawet kilkudniowe opóźnienie w płatnościach może być przyczyną powstawania zatorów płatniczych.
Celem monitoringu należności jest zapewnienie regularności spłat, zdyscyplinowanie kontrahentów przedsiębiorstwa czy działania prewencyjne. Zwykle prowadzony jest on na dwóch etapach.
Pierwszym z nich jest monitorowanie należności jeszcze przed upłynięciem ustalonego terminu płatności. Polega na rozmowie telefonicznej, w trakcie której kontrahent zostaje poinformowany o wystawieniu faktury na daną kwotę oraz o terminie zapłaty. Takie przypomnienie ma charakter prewencyjny i może zapobiec opóźnieniom w spłacie.
Drugi etap dotyczy należności z krótkim okresem przeterminowania. Ma miejsce w momencie, kiedy dłużnik zalega z zapłatą nie więcej niż 90 dni. Firma windykacyjna utrzymuje stały kontakt z dłużnikiem za pomocą wielu rozmów telefonicznych i wysyłania wezwań do zapłaty. Najczęściej w tym przypadku dochodzi do szybkiej spłaty zadłużenia.
Zastosowanie monitoringu należności m.in. poprawia płynność finansową przedsiębiorstwa, wyrabia dyscyplinę płatniczą u kontrahentów. Może być on stosowany zarówno przez firmy, które posiadają klientów indywidualnych, jak i te prowadzące działalność B2B, kiedy klientami są małe oraz średnie przedsiębiorstwa.
Celem monitoringu należności jest zapewnienie regularności spłat, zdyscyplinowanie kontrahentów przedsiębiorstwa czy działania prewencyjne. Zwykle prowadzony jest on na dwóch etapach.
Pierwszym z nich jest monitorowanie należności jeszcze przed upłynięciem ustalonego terminu płatności. Polega na rozmowie telefonicznej, w trakcie której kontrahent zostaje poinformowany o wystawieniu faktury na daną kwotę oraz o terminie zapłaty. Takie przypomnienie ma charakter prewencyjny i może zapobiec opóźnieniom w spłacie.
Drugi etap dotyczy należności z krótkim okresem przeterminowania. Ma miejsce w momencie, kiedy dłużnik zalega z zapłatą nie więcej niż 90 dni. Firma windykacyjna utrzymuje stały kontakt z dłużnikiem za pomocą wielu rozmów telefonicznych i wysyłania wezwań do zapłaty. Najczęściej w tym przypadku dochodzi do szybkiej spłaty zadłużenia.
Zastosowanie monitoringu należności m.in. poprawia płynność finansową przedsiębiorstwa, wyrabia dyscyplinę płatniczą u kontrahentów. Może być on stosowany zarówno przez firmy, które posiadają klientów indywidualnych, jak i te prowadzące działalność B2B, kiedy klientami są małe oraz średnie przedsiębiorstwa.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
